bismillahirrahmanirrahim..
hari ahad yg memenatkan. sebab? risaukan accomodation for my next 3 weeks in tullamore. haih~
ade ke patut mereka (anyone yg susun nama kami di b&b) tak meletakkan han dan amin di rumah martin?? patutkah? pastilah mereka (spt di atas) pemalas tahap taktaunakcakapape utk sort our names ataupun mengantuk sewaktu bekerja. seriously!
i'll be staying dekat dinnis cottage. by right it's grand. it should be. i can handle walking every morning and evening for like an hour each, everyday. i can also tolerate absence of hot food for dinner. but the thing is, i definitely cant share a room with someone asing. you know what i mean?
been trying to call martin utk mintak die bg han duduk je umah die. tapi die tak angkat phone. martin, di manakah anda? adakah sedang melawat martin bin martin? time2 ni la pun you nak keluar spjg hari.
adoyaiii. cakap banyak pun tak guna.
sekarang ialah mode pasrah dengan segalanya. may be it's not too bad to have a stranger sharing a room with you. erk, macam lain dah bunyi die..
baju, buku sume tak pack lagi. konon nak amek tren kul 6.30. sangat tak bersemangat untuk ke tullamore. harapanku untuk belajar bersama neen setiap hari secara gigih dan maju jaya sudah nampak bayangnya lemas di longkang.
sekian. 3, 2, 1. sambung tido sambil buat tak tau tak pegi tullamore boleh tak?
[dear aunt agony..]
